Aşık Halil

1941 yılında Artvin’in Aşağı Hod (şimdiki adı Aşağı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Halil Halit Yıldırım’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Küçük yaşlardan itibaren halk şiiri ve aşıklık geleneğiyle ilgi duymaya başladı. Köyüne gelip giden ve yörede yaşayan birçok aşığın etkisi ve katkısıyla kendini geliştirdi.

Şamili, Mahcubi gibi kendi köylüleri dışında Sümmani, Şenlik gibi Kuzeydoğu Anadolu aşıklarının türkülerini öğrendi.

Bir süre köyünde muhtarlık da yapan Aşık Halil, hem bu dönemde karşılaştığı sorunları hem de başka birçok konuyu şiirlerinde dile getirdi. Özellikle yörede birçok şenliğe katılarak şiirlerini seslendirdi.

Aşık Halil'in şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmada yayınlandı.

Dağların

Geç kaldık komşular uyanamadık
Yeni yapılıyor yolu dağların
Nece insanlara yataklık yapmış
Olsa da konuşsa dili dağların

Baharı görmeden sanki güz olmuş
Yaylalar yıkılmış şaşort azalmış
Herbir taraf insan ile güzelmiş
İnsan ile açar gülü dağların

Issız kalmış melül mahzun bakıyor
O berrak suları boşa akıyor
Ne çoban tutulur ne mal çıkıyor
Terkedilmiş gibi hali dağların

Geç Soğukpınar’dan çık Ziyaret’e
Arkadaşlar dalmayalım gaflete
Dağlar bile dayanmamış hasrete
Sanki bükülmüştür beli dağların

Açmış çiçekleri ötüşür kuşlar
İnsanı özlemiş o dağlar taşlar
İnsanlar geçici boşa telaşlar
Yaşı belli değil ulu dağların

Kalmamıştır Beberet’in neşesi
Açmış mı Petnos’un mor menekşesi
O Saniyavo’nun gündüz gecesi
Durmadan esiyor yeli dağların

Suları var soğukluktan içilmez
Güzelim yerlerden hiç vazgeçilmez
Çok değerli yerler paha biçilmez
Ödenmez parası pulu dağların

Değerlendirelim baharı yazı
Toplasın pancarı gelini kızı
Festival yapalım biz bazı bazı
Şenlikle açılsın gülü dağların

Duman gelir tepesine dalaşır
Engininde koyun kuzu meleşir
Arı gelir çiçek çiçek dolaşır
Her derde devadır balı dağların

Bu dünyayı birbirine bağlıyor
Sular oralardan çıkıp çağlıyor
Dağlar bile insan için ağlıyor
Her zaman gözleri sulu dağların

Siyanürü asla mal etmeyelim
Yakıp ormanları kül etmeyelim
Güzelim yerleri çöl etmeyelim
Bizi götürmesin seli dağların

Ömer Güney için hatıra yazdım
Yaylalarda durdum dağları gezdim
Kimse diyemez ki bu sırrı çözdüm
Çünkü açılmamış falı dağların

Güneş erken vurur dağın başına
Dünyayı dolaştım boşu boşuna
Güvenilmez bu feleğin işine
Aşık Halil olsun kulu dağların