|

Fotoğraf: Bekir Karadeniz
Aşık İğzari
1877-1967. Artvin’in Aşağı Hod (şimdiki adı Aşağı
Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Kasım Ocak’tır. Yörede Kasım
Hafız ya da Kasım Hoca olarak bilinir. İlk medrese eğitimini
köyünde aldı, Arapça ve Farsça öğrendi.
Aşıklık geleneğini de küçük yaşlardan itibaren
öğrenmeye başladı. Hem hece hem de aruz ölçülerine göre şiirler yazan
İğzari, döneminde birçok ünlü aşıkla karşılaştı, dostluk kurdu ve
deyişmelerde bulundu. Bazı kaynaklarda Yusufelili Muhibbi’nin bir
muammasını cevapladığı yeralmaktadır. Ancak İğzari, Muhibbi’nin
(1823-1868) ölümünden yaklaşık 10 yıl sonra doğduğuna
göre, böylesi »sanal« bir karşılaşma sonradan İğzari tarafından
yazılmış olabilir.
Artvin dışında Kars’ın değişik ilçelerinde hocalık,
imamlık ve müftülük yaptı. En son Selim müftülüğünden emekli oldu.
Şiirleri dışında bir de Mevlit yazan İğzari,
genellikle dini ve felsefi konuları ağırlıkla işledi.
Yaşamının son dönemlerini Selim’e yerleşen
çocuklarının yanında geçiren İğzari, bir öğrencisini ziyaret
etmek için yola çıktığında dağda tipiye yakalandı. Küçük bir kovuğa
sığınmasına karşın soğuk ve tipiden kurtulamayarak yaşamını yitirdi.
Sonraki günlerde onu arayanlar elinde Kuran, donup kalmış olarak
buldular.
Eğletir
Talibi cifedir kerkeşi kellat
Mermer-i ankayı bedle eğletir
Aşığı bend etmez zinciri polat
Ve lakin aşk ile sevda eğletir
Kemaldir guş eden sohbeti sazı
İrfan bilir bu rumuzu bu razı
Bekliyor bulağı mevladır arzı
Sanmayın Mecnun’dur Leyla eğletir
Ademde buldu mu ademi ara
Mey için mest olur bakmaz engura
Çekiyor kalyonu nehr ile tura
Katredir
İğzari derya eğletir
Gel Yarim
Selvidir kametin tubaya dönmüş
Güneş ziya vermiş ruyun gel yarim
Mest ü hayran oldu cismiyle canım
Misk ü amberidir buyun gel yarim
Gel beri cananım şah-ı hubanım
Afet-i devranın mah-ı tabanım
Gözleri mestandır kaşı kemanım
Cezbeyledi canım muyun gel yarim
İğzari aşk ile sevdaya saldı
Cemalin gördü de halvete kaldı
Cananı gelince muradın aldı
Şehr-i Medine’dir köyün gel yarim
Hıfzi
Emine
Karadeniz
|

© BeKa |